Posted by: Martin | April 13, 2009

Locked Up… And Loving It?

Any day, I’d tell anybody that seizing the moment is the most important thing in life. If I could make the rules, it would not be allowed to constantly think about the future or the past, to wish you were somewhere else, doing something else, in some other time.

So, if it’s something I tell other people, I have to make it apply to myself. And voila, a perfect oppurtunity for that today.

I have to sit alone by a desk many hours a day, and write my BA-thesis. Obviously, it’s very tempting to daydream, to wish it were all over and just think about something else. I notice things are getting serious when I start counting down the days until I’m finished with my paper and exams. That really means I’ve stopped being in the moment and started living in the future.

So here’s the challenge: To want what I have. To recognize that what I’m doing, even though it’s dead boring and very difficult, is something I’ve chosen to do, and therefore I should do it properly. To open myself to the moment, to welcome the callenge, and to eventually, if I get there… to love it.

If anything is worth doing, it’s worth giving your energy 100% to it. If your not going to give yourself 100% to it, then it’s not really worth doing.

This is my guideline of today. If I’m going to do something, I’m doing it 100%. Even if it’s being locked up alone in a library all day with a computer and books!

(And besides, I’m not really alone, as I have friends studying with me also! And also, I am actually learning something in the process of all this! And on top of that, I’ve learned something called self-discipline and something else I like to call auto-motivation!)


Responses

  1. Æðisleg færsla. Fannst hún reyndar vera um mig og mínar pælingar….enn ok þú mátt eiga þær :)

    Knús Anna

  2. Við hugsum greinilega öll eins…we can do it og túlkun lagaákvæða er nú bara ágætis lesning eftir allt saman…jákvæðnina á þetta!

    Ást og hamingja – Marta

  3. Það tekur á að lifa í augnablikinu! Jafnvel þó maður er að gera nákvæmlega það sem maður vill gera og upplifir drauminn! Þá er það ansi freistandini að hugsa um framtíðina, hlakka til einhvers eða skilgreina fortíðina og nútíðina þá um leið. Ég held að smá framtíðarplön geri eingum mein svo lengi sem þau hindri þig ekki í að grípa tækifærin sem þú færð í dag! Börnin lifa eftir þessari heimspeki, það er enginn framtíð og engin fortíð, bara leikurinn í dag. Þetta lærði ég af 3 ára frænku minni:)

  4. Mikið hrikalega er ég að fíla ykkur, stelpur! :-)

    Ég er líka alveg sammála þér, Sigrún, framtíðarplön og framtíðardraumar eru alveg af hinu besta. Og líka nokkrar stundir lifðar í góðum minningum – En bara svo lengi sem þau hindra mann ekki frá því að lifa í og elska augnablikið.

    Og já, börnin kunna þetta! Enda líður tíminn ekki hratt hjá þeim! Maður er alltaf að segja: Af hverju líður tíminn hraðar þegar við eldumst? Kannski er það bara af því við hættum að geta lifað fullkomlega í augnablikinu?

  5. Datt inn á þetta blogg og hey vó, mjög innspæaríng færsla!! Að finna ástríðuna í augnablikinu.


Leave a response

Your response:

Categories